تلفیق شاخص های ژئوتکنیکی و زیست محیطی با استفاده از روش فازی تصمیم گیری چند شاخصه تاپسیس | ||
| زمین شناسی کاربردی پیشرفته | ||
| دوره 13، شماره 2، تابستان 1402، صفحه 537-555 اصل مقاله (1.8 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22055/aag.2020.34303.2138 | ||
| نویسندگان | ||
| رامین کرمی1؛ غلامرضا لشکری پور* 2؛ محمد غفوری2؛ ناصر حافظی مقدس2 | ||
| 1دانشجوی دکتری زمین شناسی مهندسی، گروه زمینشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| در اکثر پروژه ها از میان فاکتورها ، عوامل و شاخص هایی که برای ارزیابی زیست محیطی پروزه ها در نظر گرفته میشوند، غالبا به آنهایی پرداخته می‌شود که بیشتر جنبه زیست محیطی محض دارند. به نظر می‌رسد در مرحله انتخاب و برای تصمیم گیری در مورد برتری نسبی یک پروژه نسبت به سایر موارد، در کنار ارزیابی های زیست محیطی می‌توان از پارامترها و تکنیک های دیگری نیز کمک طلبید. ژئوتکنیک زیست محیطی بخشی از دانش زمین شناسی مهندسی است که به مسائل زیست محیطی و ژئوتکنیکی نگاهی توام دارد. در این تحقیق برای نخستین بار تلاش شده است مسایل و فاکتورهای زیست محیطی در کنار دیدگاه های ژئوتکنیک مد نظر قرار گیرد. برای این منظور استانداردهای مختلف مربوط به آب و خاک در زمینه های مختلف شرب و کشاورزی و ژئوتکنیک مورد بررسی قرار گرفته و به کمک تکنیک تصمیم گیری چند شاخصه تاپسیس فازی ارزیابی شده است. چهار شبکه های آبیاری و زهکشی خیرآباد ( جنوب شرق خوزستان) اوان(شمال غرب خوزستان)، رامهرمز (شرق خوزستان) و دشت آزادگان(غرب خوزستان)، در این تحقیق مورد استفاده قرار گرفت. در رتبه بندی نهایی فازی بر اساس شاخص شباهت، شبکه آبیاری و زهکشی اوان در شمال غرب خوزستان با بیشترین مقدار شاخص شباهت، بهترین شرایط و شبکه آبیاری دشت آزادگان در غرب خوزستان بدترین شرایط را به خود اختصاص دادند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| تصمیم گیری چند شاخصه فازی؛ آنتروپی؛ تاپسیس؛ ژئوتکنیک زیست محیطی؛ شبکه های آبیاری و زهکشی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 399 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 445 |
||