پهنه‌بندی ساختاری رشته کوه‌های ارسباران در شمال فلات آذربایجان | ||
| زمین شناسی کاربردی پیشرفته | ||
| مقاله 7، دوره 8، شماره 1، بهار 1397، صفحه 69-82 اصل مقاله (2.99 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22055/aag.2019.23794.1784 | ||
| نویسندگان | ||
| نرجس غضنفری* 1؛ بهزاد زمانی قره چمنی2؛ فاطمه مصباحی3 | ||
| 1دانشجو | ||
| 2گروه علوم زمین/ دانشکده علوم طبیعی/ دانشگاه تبریز | ||
| 3گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز | ||
| چکیده | ||
| رشته‌کوه‌های قوسی‌شکل ارسباران در شمال فلات آذربایجان (ایران)، سرشار از تعدادی گسل راندگی، پهنه‌های انباشتگی، گسلش‌های با هندسه کژ-تخت(Ramp-Flat) ، پنجره‌های زمین‌ساختی، تاقدیس‌های سربریده و ... می‌باشند. بنابراین این رشته‌کوه‌ها را می‌توان به عنوان یک کمربند رانده – چین‌خورده در نظر گرفت. در این مقاله، با بررسی چین‌خوردگی‌های مرتبط با گسلش در رشته‌کوه‌های ارسباران ارتباط معنا‌داری بین ساختار‌های شکنا و شکل‌پذیر منطقه مورد مطالعه بدست آمد، به طوریکه چین‌های مرتبط با راندگی، تراکم بیش از 60% را در سرتاسر رشته‌کوه‌های ارسباران نشان می‌دهند. با توجه به تغییرات رئولوژی، سنگ‌شناسی و ارتفاعی، رشته‌کوه‌های ارسباران به دو پهنه شمالی و جنوبی تقسیم شده است. با توجه به عملکرد گسل‌های پی‌سنگی جنوب دشت‌مغان و گسل راندگی خان‌باغی و گسل شاهونی، پهنه شمالی به سه زیرپهنه I وII وIII تفکیک شده است. با درنظر‌گرفتن تقسیم‌بندی منطقه مورد مطالعه و با استفاده از بیشینه تراکم گرایش سطح محوری چین‌خوردگی‌های مطالعه شده، در پهنه جنوبی راندگی‌های پیشرفته رو به شمال شرق وجود دارد. زیرپهنه I وIII روراندگی کم گسترش یافته رو به شمال-شمال‌شرق را نشان داده و برای زیرپهنه II ورقه راندگی در حال توسعه رو به جنوب‌غرب بدست آمده است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| زمین‌ساخت؛ رشته‌کوه‌های ارسباران؛ کمربند رانده–چین‌خورده؛ گسل‌های راندگی؛ گرایش سطح محوری چین‌ها | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 878 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,109 |
||